رودیگر زوخلاند، روزنامه‌نگار و منتقد سینما، سینمای آلمان را از سال ۱۹۳۳، یعنی زمان به قدرت رسیدن نازی‌ها، تا سال ۱۹۴۵ و فروپاشی رایش سوم بررسی می‌کند. (دنباله‌ای بر مستند «از کالیگاری تا هیتلر»، محصول ۲۰۱۵.)

فلوریان هارتونگ و دیرک پولمان ابعاد ناشناخته‌ای از همکاری نازی‌ها و سازمان سیا در دوران جنگ سرد را بازسازی کرده‌اند. این فیلم با تکیه بر اسنادی که به تازگی منتشر شده است، برای اولین بار از یک شبکه خائنانه و جهانی پرده برمی‌دارد که تا اعماق ساختارهای قدرت جمهوری فدرال آلمان نفوذ کرده است. دولتمردان، روزنامه‌نگاران و مورخان برجسته با حضور خود به این ماموریت حقیقت‌یابی اعتبار می‌بخشند.

این مستند برنده جایزه اسکار، داستان‌های تکان‌دهنده پنج یهودی مجارستانی را روایت می‌کند که وحشت هولوکاست و دوران حکومت هیتلر را تحمل کردند.

کشتار دسته‌جمعی یهودیان توسط رژیم نازی روایت می‌شود؛ همراه با هشداری مبنی بر اینکه یهودستیزی در حال افزایش است و وقایع هولوکاست ممکن است دوباره تکرار شوند. تاریخ فرهنگ یهودیان اروپا و وقایع قبل و حین هولوکاست از طریق فیلم‌های خبری، عکس‌ها و بخش‌های پویانمایی به تصویر کشیده شده است. در این مستند، سخنان قربانیان آن دوران قرائت شده و تصاویری از آزادسازی یک اردوگاه کار اجباری نمایش داده می‌شود.

روایتی دقیق از به قدرت رسیدن غیرمنتظره آدولف هیتلر (۱۸۸۹-۱۹۴۵) و کالبدشکافی رایش سوم (۱۹۳۳-۱۹۴۵)، و همچنین تحلیلی بر روان‌شناسی توده‌ها و اینکه چگونه یک جمعیت ناامید می‌تواند فریب خورده و به سمت کشتارگاه هدایت شود.

ریفنشتال با پیش‌درآمدی طولانی و شاعرانه که یادآور ریشه‌های بازی‌های المپیک در یونان باستان است، بیست و یک رویداد ورزشی را در نیمه اول این نامه عاشقانه دو قسمتی به بدن و روح انسان پوشش می‌دهد؛ که با مسابقه ماراتن به اوج خود می‌رسد، جایی که جسی اونز به اولین ورزشکار دو و میدانی تبدیل شد که چهار مدال طلا را در یک المپیک کسب کرد.

این مستند پنجمین گردهمایی حزب نازی (نورنبرگ، ۳۰ اوت تا ۳ سپتامبر ۱۹۳۳) را دنبال می‌کند و رابطه نزدیک آن زمان بین آدولف هیتلر و ارنست روهم را به تصویر می‌کشد.